Katarzyna Zolich

Katarzyna Zolich (ur. 1983 w Bielsku-Białej)

Fotografka, doktorantka na Wydziale Sztuki UP w Krakowie, absolwentka Wiedzy o kulturze na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Akademii Fotografii
w Krakowie (dyplom w pracowni Wojciecha Wilczyka). Zdobywczyni stypendium Spółdzielni Młodych Twórców (2013) przyznawanego przez Towarzystwo Inicjatyw Twórczych „ę”, stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na projekt „Katalog miejsc niewidzialnych” (2014) oraz stypendium Prezydenta m. Bielska-Białej (2015). Wybrana do publikacji „Debuts” w 2014 roku jako jedna z 36 najciekawszych debiutujących twórców.
Prezentowała swoje prace na wystawach zbiorowych i indywidualnych m.in w ramach Trochę Innego Festiwalu Fotografii we Wrocławiu (TIFF 2013, 2015), w Amsterdamie (2013), w ramach festiwalu Just Another Photo Festiwal w New Delhi (2015), Encontros da Imagem (Braga, 2015) galerii Kordegarda w Warszawie, a także galerii PDF w Wuppertalu.

Jest członkinią fundacji Paper Beats Rock, w ramach której prowadzi cykl warsztatów edytorskich w całej Polsce.

__________________________________________________________________________

29.05.2016 godz. 17:55

Od Warburga do Tumblra – analiza manipulacji obrazem za pomocą edycji na marginesie prac Thomasa Mailandera

Katarzyna Zolich i Katarzyna Ewa Legendź

Obrazy fotograficzne, w Internecie czy w książce, funkcjonują w pewnej konstelacji, serii. Umieszczone w tych mediach nie działają autonomicznie lecz jako zbiór. Edycja zatem – w znaczeniu rozmieszczenia zdjęć w relacji do siebie, na osi czasu, w przestrzeni fizycznej i wirtualnej – ma znaczenie zarówno dla poszczególnych elementów, jak i większych całości. Tworzy historię-opowiadanie oraz historię-zarys-przeszłości. Tak złożone obrazy stanowią często narzędzie estetyczne i naukowe, pozwalające na specyficzne doświadczenie kultury. Współczesne publikacje fotograficzne, często zapośredniczone w sposobie funkcjonowania obrazów w sieci, pozbawione zostają tradycyjnie rozumianego autora na rzecz kuratora czy fotoedytora. Ten zaś, z nieprzerwanego zalewu obrazów wybiera, selekcjonuje a następnie konstruuje własne historie fotografii: asynchroniczne, nielinearne, zestawione według subiektywnych hierarchii. Wychodząc od analizy Atlasu Mnemosyne Warburga dokonanej przez Didi-Hubermana chciałybyśmy przyjrzeć się współczesnym strategiom edycji kształtującym wizualną narrację. W oparciu o książki Thomasa Mailandera oraz wybrane mikroblogi chciałybyśmy zastanowić się nad tym jak manipuluje się znaczeniem obrazów przez m.in. kolaż, multiplikację dekontekstualizację, typologię czy obecność tekstu. Jak ma się do tego kategoria czasu i czy „chaos wyobraźni” nie stanowi reprezentacji przedustawnego porządku.